Atmosferische troebelheid

Er zijn verschillende zwarte kleuren, zoals zwarte verf, zwarte inkt, sumi-inkt en lak, maar het zwart dat door Ibuki wordt geproduceerd, is een zwart dat wordt gecreëerd door metaalfolies, voornamelijk zilverfolies, chemisch te veranderen met zwavel. 

De verkleurde metaalfolies corroderen en vervallen mettertijd, wat de tand des tijds oproept. Het gitzwarte dat dan ontstaat, heeft een vervagende schoonheid.

Er zijn niet veel schilders die schilderijen maken met metaalfolie als hoofdonderwerp, zoals Ibuki. Dit kan worden beschouwd als een zeldzaam schilderwerk.

De stad waar Ibuki opgroeide, was een klein plattelandsstadje, dus het was een verstikkende wereld met een gevoel van beklemming, vol oude gewoonten en dominante mensen die vasthielden aan hun eigen meningen. Ze overweegt ook "is het verstrijken van de tijd een degeneratie of evolutie van een persoon" in haar relaties met vrienden en familie. Het is een dunne lijn tussen "degeneratie en evolutie", inclusief haarzelf, en afhankelijk van hoe je ernaar kijkt, kan het op beide manieren worden opgevat.

Van daaruit creëerde ze een schilderij van de conflicterende werelden van "de zwarte wereld die degenereert met het verstrijken van de tijd" en, integendeel, "de witte wereld die evolueert met hoop en vrijheid voor de toekomst.

Ibuki werd sterk beïnvloed door Gustave Moreau en Max Ernst, en creëerde veel van haar werken met de "decalcomanie" en "nat-in-nat" expressies die ze had ontwikkeld in aquarel en olieverf.

De abstracte expressie van haar werk wordt gekenmerkt door de combinatie van de chemische verkleuring van metaalfolie ermee.