Bloedbeeld 5

De serie "Blood Count" belicht de verhalen van de meest kwetsbare mensen ter wereld: kinderen, vluchtelingen en slachtoffers van mensenrechtenschendingen. Elk stuk maakt gebruik van krachtige beelden en symboliek om hun onschuld en het onvoorstelbare lijden dat zij ondergaan te benadrukken. Zelfs na het overwinnen van hun jeugd of vluchtelingenstatus, blijven zij worstelen met deze ervaringen.

Voortbouwend op thema's uit mijn vorige serie, "Rebirth of the Reds," duikt "Blood Count" in de gruwelijke realiteiten die schuilgaan in misdaden, bloedvergieten en statistieken, waarbij elk getal een persoon vertegenwoordigt die vernietiging ondergaat vanwege hun kleur, taal, ras, religie, geslacht of enige specifieke identiteit. De serie heeft als doel de verhalen te verbeelden van onschuldige levens die wereldwijd verloren gaan en die zich in situaties bevinden die buiten hun controle liggen. Het dient als een oproep om hun menselijkheid, verhalen en lijden te erkennen, en daagt kijkers uit om deze onrechtvaardigheden onder ogen te zien en diepere empathie en een sterkere betrokkenheid bij verandering te bevorderen.

De bloedtelling in mijn werk is diep verbonden met "Rebirth of the Reds." Deze verbinding is geworteld in sociaal-politieke concepten, technieken en de doordringende roodheid die de harde realiteit van mijn thuisland, Afghanistan, weerspiegelt. In "Rebirth of the Reds" verkende ik mijn identiteit als een Hazara, een minderheidsgemeenschap in Afghanistan, die het bloedvergieten, geweld, cultureel erfgoed en de veerkracht van mijn volk symboliseert. Naarmate mijn artistieke visie evolueerde, realiseerde ik me dat geweld en bloedvergieten talloze gemeenschappen wereldwijd treffen, waardoor mijn werk zich van een lokale naar een universele focus verbreedde.

Nu symboliseert de doordringende roodheid in mijn kunst de universele menselijke conditie – ons collectieve lijden, uithoudingsvermogen en hoop. Het herinnert ons eraan dat geweld voor velen wereldwijd een dagelijkse realiteit is, of het nu in het Midden-Oosten, Afrika, de Amerika's of Europa is. Deze verschuiving van een persoonlijke naar een mondiale narratief benadrukt de onderlinge verbondenheid van menselijke ervaringen, roept op tot empathie en spoort kijkers aan om onze gedeelde ellende te erkennen. Het rood symboliseert zowel bloed als veerkracht, getuigend van de voortdurende cyclus van geweld en de blijvende hoop op vrede en rechtvaardigheid.

Mijn werk overbrugt het persoonlijke en het universele, en gebruikt levendig rood om een verhaal te vertellen dat geworteld is in mijn identiteit en een weerspiegeling is van de menselijke ervaring. Door deze verkenning wil ik gesprekken op gang brengen, emoties oproepen en aanzetten tot acties voor een meer medelevende en rechtvaardige wereld.