Bloedbeeld 6

De serie "Blood Count" belicht de verhalen van 's werelds meest kwetsbare mensen: kinderen, vluchtelingen en slachtoffers van mensenrechtenschendingen. Elk werk gebruikt krachtige beelden en symboliek om hun onschuld en het onvoorstelbare lijden dat ze doormaken te benadrukken. Zelfs nadat ze hun kindertijd of vluchtelingenstatus achter zich hebben gelaten, blijven ze worstelen met deze ervaringen.

Voortbouwend op thema's uit mijn vorige serie, "Rebirth of the Reds", duikt "Blood Count" in de verschrikkelijke realiteiten die schuilgaan in misdaden, bloedvergieten en statistieken, waarbij elk getal een persoon vertegenwoordigt die vernietiging ondergaat vanwege hun kleur, taal, ras, religie, geslacht of enige specifieke identiteit. De serie heeft als doel de verhalen te portretteren van onschuldige levens die wereldwijd verloren gaan en die zich in situaties bevinden waarover ze geen controle hebben. Het dient als een oproep om hun menselijkheid, verhalen en lijden te erkennen, en daagt kijkers uit om deze onrechtvaardigheden onder ogen te zien en diepere empathie en een sterkere betrokkenheid bij verandering te koesteren.

De bloedtelling in mijn werk is diep verbonden met "Rebirth of the Reds". Deze verbinding is geworteld in sociaal-politieke concepten, technieken en de doordringende roodheid die de harde realiteit van mijn thuisland, Afghanistan, weerspiegelt. In "Rebirth of the Reds" verkende ik mijn identiteit als een Hazara, een minderheidsgemeenschap in Afghanistan, die het bloedvergieten, geweld, cultureel erfgoed en de veerkracht van mijn volk symboliseert. Naarmate mijn artistieke visie evolueerde, realiseerde ik me dat geweld en bloedvergieten talloze gemeenschappen wereldwijd treffen, waardoor mijn werk van een lokale focus naar een universele focus verschoof.

Nu symboliseert de doordringende roodheid in mijn kunst de universele menselijke conditie – ons collectieve lijden, uithoudingsvermogen en hoop. Het herinnert ons eraan dat geweld een dagelijkse realiteit is voor velen wereldwijd, of het nu in het Midden-Oosten, Afrika, de Amerika's of Europa is. Deze verschuiving van een persoonlijk naar een wereldwijd verhaal benadrukt de onderlinge verbondenheid van menselijke ervaringen, roept op tot empathie en spoort kijkers aan om onze gedeelde ellende te erkennen. De rode kleuren symboliseren zowel bloed als veerkracht, en getuigen van de voortdurende cyclus van geweld en de blijvende hoop op vrede en gerechtigheid.

Mijn werk overbrugt het persoonlijke en het universele, waarbij levendige roodheid wordt gebruikt om een verhaal te vertellen dat geworteld is in mijn identiteit en de menselijke ervaring weerspiegelt. Door deze verkenning wil ik gesprekken op gang brengen, emoties oproepen en acties inspireren naar een meer meelevende en rechtvaardige wereld.