Corrosie

Er zijn verschillende zwarte kleuren zoals zwarte verf, zwarte inkt, sumi-inkt en lak, maar het zwart geproduceerd door Ibuki is een zwart dat ontstaat door metaalfolies, voornamelijk zilverfolies, chemisch te veranderen met zwavel. 

De verkleurde metaalfolies corroderen en vervallen met de tijd, wat de vergankelijkheid van de tijd oproept. Het gitzwart dat dan ontstaat, heeft een vergankelijke schoonheid.

Er zijn niet veel schilders die schilderijen maken met metaalfolie als hoofdonderwerp zoals Ibuki. Het kan worden gezegd dat dit een zeldzaam schilderwerk is.

De stad waar Ibuki opgroeide was een kleine plattelandsstad, dus het was een beklemmende wereld met een gevoel van gevangenschap, vol oude gewoonten en dominante mensen die vasthielden aan hun eigen meningen. Ze vraagt zich ook af "is het verstrijken van de tijd de degeneratie of evolutie van een persoon" in haar relaties met vrienden en familie. Het is een dunne lijn tussen "degeneratie en evolutie", inclusief zijzelf, en afhankelijk van hoe je ernaar kijkt, kan het op beide manieren worden opgevat.

Vanuit daar creëerde ze een schilderij van de tegenstrijdige werelden van "de zwarte wereld die degenereert met het verstrijken van de tijd" en, integendeel, "de witte wereld die evolueert met hoop en vrijheid voor de toekomst."

Ibuki werd sterk beïnvloed door Gustave Moreau en Max Ernst, en creëerde veel van haar werken met de "decalcomanie" en "nat-in-nat" uitdrukkingen die ze had ontwikkeld in aquarel en olieverf.

De abstracte expressie van haar werk wordt gekenmerkt door de combinatie van de chemische verkleuring van metaalfolie ermee.